24 Haziran 2012 Pazar

Öğretmen anne olmak..(1)

Blogun adında anlaşılacağı gibi,öğretmen bir anneyim.Daha ilkokul sıralarındayken öğretmenimi kara tahtanın önünde yazı yazarken izler ve şöyle derdim:-Bir gün benimde boyum uzayacak,ben de öğretmen olup bu tahtaya yazı yazacağım,hem deen üstlere..Çocukluk işte.Öğretmen olmaya özentim daha o yıllarda başladı.Sonunda öğretmen oldum.O küçük kız yanılmamıştı.İstemek çok önemliydi.Hayattaki en verici mesleğin,en fazla geri dönütü olan mesleğin sahibiydi artık.Bir sınıfım vardı.Bir kara tahtam,tebeşirim,heveslikle alınmış öğretmen iş çantası,ilk maaşla alınan takım elbiseler vs..Karşında senden bişeyler öğretmeni bekleyen kuzucuklar..Tabi yaramaz kuzular da  vardı..
   Bir de sorumluluklarıma hayatımda aldığım en güzel sorumluluk eklendi.''Annelik''..Şu an 2 çocuk annesiyim.Benim mis kokulu çiçeklerim,leylaklarım,papatyalarım,mor menekşelerim..İçimin gülen yüzleri,yüzümdeki tüm maskeleri indiren meleklerim benim.Beni büsbütün değiştirdiler.Sanki bedenime ''Annelik formatı'' atıldı.Öğretmen anne oluverdim.Etiketim değişti.Sınıfa girdiğimde gözümü  delercesine utangaç bakan bir çift gizü anlayabiliyordum artık.Saatlerce dinleyebiliyordum.Bakıyordum ders amacından sapmış,biz çocuklarla anılardan,rüyalardan konuşuyoruz..
     Çalışan anne,öğretmen anne,sorumlulukları olan anne,mükemmel anne,mükemmel ev hanımı,sevgili eş,annesinin vefalı kızı,kardeşinin  ablası,abisinin kardeşi...Bakarmısınız nede çok etiketim var.Ne kadar çok sorumluluğum.Ben sadeleştirmek zorunda kaldım.İyi bir anne+İyi  bir eş+İyi bir öğretmen+İyi bir ev hanımı..
Bu dördü elzemdi benim için.Mesleğimi en iyi şekilde yapmak,anneliğimi en iyi şekilde yapmak,evimi yaşanılır halde tutmak(düzenliyimdir genelde),eşime iyi bir eş olmak..
  Çekirdek ailem artınca okul-ev-aile üçgenimdeoynamalar oldu.Evden çıkışımız çok zorlayıcı oluyordu bazen.Öyle ki baba erkenden okula gidiyordu.Ben kalkıp çocukların kahvaltısını yaptırıyordum.Evi topluyordum.Yapabilirsem akşama yemek yapıyordum.Bir de oğlumun beslenmesi hazırlanıyordu.En son üçümüzde hazır bir şekilde babamızın gelmesini bekliyorduk.O sırada kızım altını kirletmiş  ya da son anda oğlumun çişi gelmiş olabiliyordu..Okula geldiğimde başka bir maraton beni bekliyordu.Sınıfımın önünde bekliyen velilerim beni birden uyandırıyordu.Başka bir boyuta geçen ben sınıfa girmiş masamı silerken buluyordum kendimi.Derse dalıyordum..Altı  ders bitene kadar arada bir aklıma  geliyordu kuzularım..Bazen üzülüyordum neden unutuyorum çocuklarımı diye..Öyle  bir karmaşanın içindesiniz ki..Okul bitipte dağıldığımızda yol boyu yürürken,acaba oğlum bana ne anlatıcak diye meraklanırdım.Birgün yaşanılmış ve detayları akşam yemeğini bekliyordu..Kapıyı tıklattığımda arkadan gelen koşma sesleri gülücükler beni içeriye adım atmamla anneliğime döndürüyordu.Tamam diyordum artık evdesin.Çocuklarınlasın.Son zamanlarda okulda biriktirdiğim  öfkemi eve taşımamayı da öğrendim.Çocuklarım masum,çocuklarım anneyi  bekler,çocuklarım anneyle oynamak vakit geçirmek ister..Anne ne haldedir?30 çocukla ilgilenmiş,gürültüden başı ağrır,enerji son damlasında,yorgun bir savaşçı gibidir..Ama annedir..

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

yorumlarınız benim için çok değerli.